ఊరులేని

ఊరులేని పొలిమేర పేరు పెంపులేని బ్రతుకు గారవంబులేని ప్రియము కదియనేటికే

ఉండరాని విరహవేదన వుండని సురతసుఖమేల యెండలేని నాటి నీడ యేమిసేయనే
దండిగలుగు తమకమనెడి దండలేని తాలిమేల రెండు నొకటిగాని రచన ప్రియములేటికే

మెచ్చులేని చోట మంచిమేలు కలిగీనేమి సెలవు మచ్చికలేని చోట మంచిమాట లేటికే
పెచ్చు పెరగలేని చోట ప్రియముగలిగి యేమి ఫలము ఇచ్చలేనినాటి సొబగులేమి సేయనే

బొంకులేని చెలిమిగాని పొందులేల మనసులోన శంకలేక కదియలేని చదువులేటికే
కొంకు గొసరులేని మంచికూటమలర నిట్లుగూడి వేంకటాద్రి విభుడు లేని వేడుకేటికే

ఊరికి బోయెడి

ఊరికి బోయెడి వోతడ కడు చేరువతెరు వేగి చెలగుమీ

ఎడమతెరువువంక కేగిన దొంగలు తొడిబడ గోకలు దోచేరు
కుడితెరువున కేగి కొట్టువడక మంచి నడిమితెరువుననే నడవుమీ

అడ్డపుదెరువుల నటునిటు జుట్టాలు వెడ్డువెట్టుచు నిన్ను వేచేరు
గొడ్డేరేచిన్నదిడ్డితెరువు వోక దొడ్డపుతెరువువంక తొలగుమీ

కొండతెరువు కేగి కొంచెపుసుఖముల బండై తిరుగుచు బడలేవు
అండనుండెడి పరమాత్ముని తిరుమల కొండతెరువు తేకువ నేగుమీ

ఊరకే పోనియ్యరా

ఊరకే పోనియ్యరా నన్నుద్దండాన చేరలంతేసి కన్నుల జెంగలించే విప్పుడు

జూదమాడ బిలిచేవు చూపులనే జంకించేవు పేదవారి మేన సొమ్ము పెట్టనియ్యవా
కేదమున నోడి గెలిచితి నంటా నా పాదమంటి తీసుకోరా బంగారు మట్టెలు

నెత్తమాడ బిలిచేవు నెఱవాది నంటాను అత్తమామ గలవార మదేమిరా
ఒత్తి విన్నవించలేము ఓడితేను నీకు నాకు రిత్తమాట వద్దు రేఖ రేఖ పందెమా

సొక్కటాలు నిన్ననాడి సోలి సత్యభామకు మ్రొక్కితివి నేడు నాకు మ్రొక్కవలెగా
చక్కని వేంకటపతిస్వామి నన్నుంగూడితివి మొక్కెద కర్పూర తాంబూలమీరా చాలును

ఊరకే నీశరణని

ఊరకే నీశరణని వుండుటే నాపనిగాక యీరీతి నావుపాయము లేడ కెక్కీనయ్యా

ముందే అంతర్యామివై మొగి నాలో నుండగాను చెంది నిన్ను లేనివానిజేసుక నామనసులో
గొంది నీయాకారముగా కొంత నే భావించుకొంటా ఇందు గల్పిత ధ్యానము లెట్టు చేసేనయ్యా

కన్నులు జూచినందెల్ల కమ్మి నీవై యుందగాను అన్నిటా బ్రత్యక్షమందు అభావన చేసుకొని
విన్ననై తెలియలేక వేరే యెందొ వెదకుచు పన్నినప్రయాసాల బడనేటికయ్యా

శ్రీ వేంకటాద్రిమీద శ్రీపతివై కొలువుండి ఆవటించి తలపులో నచ్చొత్తి నట్టుండగాను
దేవు డెట్టివాడంటా తెగనిచదువులందు సోవలుగా నింకనేమి సోదించేనయ్యా

ఊరకే దొరకునా

ఊరకే దొరకునా వున్నతోన్నత సుఖము సారంబు దెలిసెగా జయము చేకొనుట

తలపులోని చింత దాటినప్పుదు గదా అలరిదైవంబు ప్రత్యక్షమౌట
కలుషంపు దుర్మదము గడచినప్పుడు గదా తలకొన్న మోక్షంబు తనకు చేకొనుట

కర్మంబు కసటువో గడిగినప్పుడు గదా నిర్మల జ్ఞానంబు నెరవేరుట
మర్మంబు శ్రీహరి నీమరగు జొచ్చినగదా కూర్మి దనజన్మమెక్కుడు కెక్కుడౌట

తనశాంత మాత్మలో దగలినప్పుడు గదా పనిగొన్న తనచదువు ఫలియించుట
యెనలేని శ్రీవేంకటేశ్వరుని దాస్యంబు తనకు నబ్బినగదా దరిచేరిమనుట

ఊరకున్న

ఊరకున్న వారితోడ వూరునోప దెఱగవా చేరినాతో ముద్దులెల్లా జెప్పేవు గాక

వద్దని నీతో నేను వాదులాడిచేనా గద్దించి యప్పటి నిన్ను గాదనేనా
తిద్ది నీ గుణాలు నేడు తీరుచ వచ్చేనా వొద్దనే నీ వెట్టుండినా మంటివి గాక

చలపట్టి నిను నేను సాధించ వచ్చేనా కలవి లేనివి తారుకాణించేనా
నిలువుకు నిలువే న్నిను నేరాలెంచేనా వెలివెంత నవ్వినా నవ్వితివి గాక

పంతమాడి సారెసారె బంగించ దొరకొనేనా వంతులకు నంతేసి వాసి పట్టేనా
యింతలో శ్రీవేంకటేశ యెనసితి విటునన్ను యెంత చనువిచ్చినాను ఇచ్చేవుగాక

ఊరకుండు మనవే

ఊరకుండు మనవే వొడబాటులిక నేలే కోరికలు గోరుకొంటా గొణగే గాని

ఆగపడితిమి తొల్లే ఆయను తన పొందు యెగసెక్కే లాడక తానిక నెన్నడే
జగడింప నోపము జవ్వనము మోచుకొని మొగము చూచి చూచి మూలిగే గాని

సేవలెల్లా జేసేము చెల్లుబడి గలవాడు యీ వలనవ్వులు నవ్వకిక నెన్నడే
చేపట్టి తియ్యనేల సిగ్గులుపై వేసుకొని దేవరంట మొక్కుకొంటా దీవించే గాక

కూడితిమి కౌగిటను గురుతు చన్నుల నంటె యీడనే ప్రియాలు సేయకిక నెన్నడే
జోడై శ్రీ వేంకటేశు చుట్టరికపు దనాన మేడెపు రతులలోన మెచ్చేము గాక