ఉదయాద్రి

ఉదయాద్రి తెలుపాయె నుండు రాజు కొలు వీడె అద నెర్కిగి రాడాయె నమ్మ నా విభుడు

చన్నులపై ముత్యాల సరులెల్ల జల్లనాయె కన్నులకు గప్పొదవె గాంత నా కిపుడు
కనె కలువల జాతి కనుమోడ్చినది మీద వెన్నెల వేసంగి మొగ్గ వికసించె గదవె

పువ్వుల లోపలి కురులు బుగులు కొనగా నెర్కసె దవ్వుల దుమ్మెదగములు తరమి డాయగను
రవ్వసేయ శుక పికము రాయడి కోర్వగ రాదు అవ్వలనెవ్వతె పసల కలరున్నవాడో

పన్నీట జలక మార్చి పచ్చకప్రము మెత్తి చెన్ను గంగొప్పున విరులు చెరువందురిమి
ఎన్నంగల తిరువేంకటేశుం డిదె ననుంగూడి కన్నుల మనసునుం దనియం గరుణించెం గదవే