ఇసుక పాతర యిందుకేది కడగురుతు రసికుడ నన్ను నింత రవ్వ శాయ నేటికి
బయలు వలె నుండును పట్టరాదు వలపు మొయిలి వలె నుండును ముద్దు శాయరాదు
నియతము లేదిందుకు నేరిచిన వారి సొమ్ము క్రియ యెరుంగు తా నన్ను గెరలించ నేటికి
గాలివలె బారుచుండు కానరాదు మనసు పాలవలె బొంగుచుండు పక్కన నణగదు
యేలీలా గెలువరాదు యెక్కితే యేనుగ గుజ్జు లోలోనే మమ్ము నింత లోచి చూడనేటికి
వెన్నెలే కాయుచు నుండు వింతగాను వయసు అన్నిటా వసంత ఋతువై యుండ బోదు
వున్నతి శ్రీ వేంకటేశుడుండ నుండ జవి బుట్ట మన్నించె యింక మారు మాటలాడ నేటికి
No comments:
Post a Comment