నేనెంత నీవెంత

నేనెంత నీవెంత నిక్కె మా యిది కానీ లేరా యిది యొక్క కాకు నేనే జాడలా

కోరివేడి తగిలిన గోపసతు లుండ గాను అరయ నాకొంగు పట్టే వలసితినా
మేరతో బెండ్లాడిన రుక్మిణిదేవి వుండగాను యేరా నాతో నవ్వేవు యెగసక్కెమా

చనవిచ్చి మన్నించిన సత్యభామ వుండగాను చెనకేవు నే నీకు జిక్కితినా
పనివడి తెచ్చుకొన్న పదారువేలుండగాను నను జెక్కు నొక్కేవు నాటకములా

గందమిచ్చి మెప్పించిన కలికి యొకతె యుండ అంది నను గాగిలించే వాగడములా
కందున శ్రీ వేంకటేశ కలసితి విటు నన్ను చిందేవు మోహము నాపై చిత్తమింత వచ్చెనా