తప్పదోయవే దైవశిఖామణీ యిప్పుడు నీకృప నెనసితి నేను
అనలము బొడగని యటునిటు మిడుతలు కినిసి యందు మగ్గినయట్లు
అనువగువిజ్ఞాన మాత్మ వెలుగగ మొనసి యింద్రియములు మూగీ నాకు
అఱిమురి గమలము లటు వికసించిన మెఱసి తుమ్మిదలు మించుగతి
తఱి నాహృదయము తగవికసించిన తఱమీ నజ్ఞానతమ మది నాకు
యీరీతి శ్రీ వేంకటేశ్వర యిన్నియు నూరకే యుండగా నొదిగియుండె
నేరిచి నీభక్తి నిలుపగ మదిలో చేర గతిలేక చిమిడీ నదివో
No comments:
Post a Comment