ఎపుడు గానిరాడో యెంత దడవాయ కాని చప్పుడాలకించి మతి జల్లురనెనమ్మా
ఇద్దర మదరిపాటు ఏకాంతాన నాడుకొన్న సుద్దులు దలచి మేను చురుకనెనమ్మా
పెద్దగా గస్తూరి బొట్టూ పెట్టిన నాతడు గోర తిద్దుట దలచి మేను దిగులనేనమ్మా
పాయక యతడూ నేను బవ్వళించే యింటి వంక బోయపోయి కడు జిన్నబోతినే యమ్మ
తోయపు గుబ్బల చన్నుదోయి మీద వాడొత్తిన పాయపుజంద్రులజూచి భ్రమసితినమ్మా
కూడిన సౌఖ్యములందు కొదలేని వానినా వేడుక మతి దలచి వెరగాయనమ్మా
యీడులేని తిరు వేంకటేశుడిదె నాతోడ నాడినట్టే నాచిత్త మలరించెనమ్మా
No comments:
Post a Comment